Ćwiczenia oddechowe

    REFERAT DLA RODZICÓW

        Celem ćwiczeń oddechowych jest zwiększenie pojemności płuc, i uelastycznienie mięśni aparatu oddechowego i kształcenie ruchów mięśni przepony. Stosuje się dwa rodzaje ćwiczeń oddechowych:
    1)    Ćwiczenie bez tonacji – bez wydawania głosu.
    Prowadzić je można w postawie siedzącej, stojącej lub w ruchu, w połączeniu z ćwiczeniem różnych grup mięśniowych.
    2)    Ćwiczenie z tonacją - oddechowo-głosowe.
    Prowadzi się je przy wypowiadaniu dowolnych tekstów lub polecając dzieciom wydobywanie jakiegokolwiek dźwięku na wydechu np.: gwizd pociągu.

        Najprostszym ćwiczeniem jest wykonywanie wdechu i wydechu o jednakowym czasie trwania obu czynności. Temu typowi ćwiczeń odpowiada zabawa „Wąchanie kwiatów”. Do tej grupy należy również zdmuchiwanie kawałka papieru z gładkiej powierzchni. Trudniej jest wydmuchiwać skrawki papieru z chropowatej powierzchni. Można zdmuchiwać papierki przy pomocy plastikowej rurki lub słomki. Doskonałym ćwiczeniem jest dmuchanie w wiatraczki, zdmuchiwanie świecy, dmuchanie na watkę lub piórko. Te ćwiczenia wzmacniają wydech. Inną grupę stanowią te, w czasie, których chodzi również o wydłużenie fazy wydechowej, ale bez dodatkowego wzmocnienia – wydech jest wówczas równomierny, jednostajny, taki, jaki winien występować przy mówieniu. Ćwiczeniem należącym do tego typu jest naśladowanie nadmuchiwania balonu, puszczanie baniek mydlanych, dmuchanie piłeczki pingpongowej (dwoje leżących na brzuchu dzieci wdmuchuje piłeczkę do bramki przeciwnika).
        W czasie mówienia rozróżnia się dwa sposoby oddychania: piersiowy i brzuszno-przeponowy. Pierwszy występuje wówczas, gdy mówi się spokojnie i cicho, drugi, gdy mówi się głośno i krzyczy. Umiejętność oddychania sposobem brzusznym jest korzystna w przypadku wad wymowy. Przykład ćwiczenia: „Huśtanie ulubionej zabawki” – na brzuszek leżącego dziecka należy położyć książkę, a na niej zabawkę. W czasie wdechu zabawka unosi się do góry, przy wydechu – opada.
        Łączenie ćwiczeń oddechowych z ruchami rąk, nóg i tułowia mają na celu zwiększenie pojemności płuc i pogłębienie oddychania. Przykłady ćwiczeń:
    1)    Wdech połączony z odwróceniem ramion (dłonie do przodu), wydech – nawrócenie ramion (dłonie do tyłu).
    2)    Wdech – unoszenie rąk bokiem do góry, wydech – powolne opuszczanie rąk.
    3)    Dziecko stoi wyprostowane, unosi ramiona tak wysoko, jak tylko jest to możliwe i wykonuje głęboki wdech i następnie zgina kolana i pochyla się nisko do przodu, głośno wydmuchując powietrze z płuc.
    4)    Dziecko w pozycji siedzącej ze skrzyżowanymi nogami głowę odchyla daleko do tyłu, jednocześnie mocno uwypuklając klatkę piersiową i wykonując wdech, następnie pochyla górną część ciała do przodu i wydmuchuje powietrze z płuc.
    Inną grupę stanowią ćwiczenia oddechowe z jednoczesnym wypowiadaniem pojedynczych głosek. Punktem wyjścia do tych ćwiczeń mogą być zabawy: dmuchanie na palącą się świeczkę, kartkę papieru lub watkę połączone z głosem w fazie wydechowej.
    Przykłady – naśladowanie syczenia gęsi sss, naśladowanie szumu wiatru śśś. Nieco trudniejsze jest wymawianie tej głoski jak najczęściej lub zmieniając natężenie głosu (raz ciszej, raz głośniej).

    Wymienione ćwiczenie można przeprowadzić w czasie wymawiania samogłosek: a, e, o, u, i, y początkowo każdą samogłoskę oddzielnie. Potem można łączyć po 2 lub 3. Ostatnim etapem pracy nad prawidłowym oddechem dziecka są ćwiczenia związane z mówieniem i śpiewaniem. Wykorzystując umiejętności prawidłowego oddychania połączonego z ćwiczeniami ruchowymi można wypowiadać słowa. Przykład: zabawa „Słoneczko” – dzieci stoją wyprostowane, wykonują głęboki wdech, w czasie, którego unoszą ręce do góry, wznoszą się na palce i wypowiadają słowa: „Słonko wschodzi coraz wyżej” …… następnie w fazie wydechowej mówią ………….. a zachodzi coraz niżej”. W czasie śpiewania regulacja oddechu dokonuje się spontanicznie i samoczynnie, bez specjalnych wysiłków ze strony ćwiczących, dlatego tez należy wykorzystywać je jak najczęściej, W przypadku recytacji wierszy należy przestrzegać przerw gramatycznych i przerw logicznych. Wydech powinien następować w czasie wypowiadania każdego wersetu, Tekst powinien być wypowiadany wyraźnie i starannie.


    LITERATURA
    E. SACHAJSKA - Uczymy poprawnej wymowy” – Warszawa, WSiP 1981
    Opracowała Anna Czyżkowska

    © 2018 Przedszkole 12. All Rights Reserved.

    Please publish modules in offcanvas position.