Umuzykalnienie dzieci w wieku przedszkolnym

    Duża ruchliwość dzieci w tym wieku, szybki rozwój i doskonalenie się narządów oddychania, krążenia, sprawności motorycznych, wzrastająca siła mięśni i kośćca sprawiają, że wszelkie zajęcia związane z ruchem są dla dziecka istotną potrzebą. Cały organizm dziecka rozwija się stopniowo i zależnie od trybu życia. Wszechstronny trening odgrywa w tym rozwoju doniosłą rolę.

    Rozwój ruchowy łączy się bardzo ze sferą psychiczną. Celowość i zręczność ruchów, ich precyzja odbywają się pod kontrolą wzroku, woli i uwagi. Takie ćwiczenia przewijają się w zabawie – podstawowej działalności dziecka w wieku przedszkolnym. Znajduje to odbicie w programie różnych zajęć wychowania przedszkolnego. Również zadania wychowania muzycznego w przedszkolu uwzględniają potrzebę aktywnej ruchliwości dziecka w tym okresie życia. Program wychowania muzycznego przewiduje takie formy jak: słuchanie muzyki, śpiew dzieci, ruch przy muzyce, muzykowanie, twórczość dziecięcą, formy plastyczno-muzyczne. W najmłodszej grupie zaczynamy słuchanie muzyki od piosenek śpiewanych przez nauczycielkę. Treść piosenek powinna odpowiadać wiekowi i upodobaniom dziecka, a melodia powinna być ciekawa. Początkowo uwaga dzieci skupia się głównie na tekście piosenki. Rola nauczycielki polega na umiejętnym pokierowaniu słuchaniem tak, aby dzieci możliwie samodzielnie uchwyciły takie cechy piosenki jak: nastrój, zgodność charakteru melodii z tekstem, powtarzanie się refrenu, zmiany dynamiczne, tempo. Słuchanie piosenek można powiązać z ćwiczeniami rytmicznymi, można tez organizować zabawę przy śpiewie nauczycielki. Słuchanie muzyki mechanicznej z płyt lub kaset jest trudniejsze w odbiorze, sprzyja, bowiem rozproszeniu uwagi dziecka. Należy dzieci wdrożyć do uważnego słuchania rożnych form koncertów muzycznych.
    Śpiew jest podstawowym środkiem umuzykalnienia. Naukę piosenki prowadzi się zbiorowo. Pierwsze wykonanie przez nauczycielkę nowej piosenki powinno być dla dziecka przeżyciem emocjonalnym. Treść piosenki można ilustrować kukiełką, obrazkiem lub zabawką. Można tez dołączyć akompaniament. Ucząc piosenki nauczycielka posługuję się wyłącznie głosem. Równolegle z nauką piosenek prowadzi się ćwiczenia słuchowe, głosowe i rytmiczne.
    Biorąc pod uwagę naturalną potrzebę ruchu u małego dziecka wiąże się z ruchem większość zajęć muzycznych w przedszkolu. Ruch pomaga dziecku w bardziej głębokim, świadomym przeżyciu utworu muzycznego. Poprzez ruch odtwarza się rytm, dynamikę, zmiany tempa, kierunek linii melodycznej itd. Wszystkie zajęcia ruchowo-muzyczne prowadzimy w formie zabawy. Wskazane jest wykorzystywanie muzyki do form teatralnych: drama, pantomima, żywe obrazy itp. Dużo radości przynosi dzieciom taniec. Obcowanie z muzyką stwarza nastrój zadowolenia, a taniec przy muzyce wynikający z naturalnej potrzeby ruchowej dziecka jeszcze tę radość potęguje. Muzykowanie w przedszkolu to głownie gra na instrumentach perkusyjnych o nieokreślonej wysokości dźwięku. Z barwą niektórych instrumentów zapoznajemy już dzieci trzyletnie. Naukę gry rozpoczynamy od kołatki i grzechotki. Następne instrumenty to tamburyn i bębenek uderzane palcami. Z kolei przechodzimy do instrumentów uderzanych pałeczką: bębenek, tamburyn, pojedyncze dźwięki na cymbałkach, ksylofonach, metalofonach, dzwonkach. Wszystkie formy muzykowania wiążemy z piosenka. Do nauki przystępujemy dopiero wtedy, gdy dzieci dobrze opanują tekst, melodie i rytm.
    Hasło rozwijania twórczych możliwości dziecka wiąże się szczególnie z nazwiskiem muzyka – pedagoga Karola Orffa. Odrzuca on dotychczasową metodę, której założeniem było jak najwierniejsze odtworzenie przez dziecko muzyki napisanej dla dziecka. Orff proponuje muzykę tworzoną spontanicznie przez same dzieci, prymitywną, lecz za to bliską psychice dziecka.
    Element twórczy inspirowany przez muzykę zawierają również zajęcia plastyczno-muzyczne wiążące się ze słuchaniem muzyki. Są to różnorodne formy swobodnych wypowiedzi plastycznych dzieci wywołanych przeżyciem muzycznym. Zajęcia te wpływają na zwiększoną intensywność przeżywania słuchanej muzyki. Kształtują indywidualność wypowiedzi i rozwijają wyobraźnię artystyczną dziecka.
     


    Literatura:
    1.    D. Malko – „Metodyka wychowania muzycznego w przedszkolu”      Warszawa, WSiP 1988
    2.    U. Smoczyńska-Nachtman – „Kalendarz muzyczny w przedszkolu” Warszawa, WSiP 1988

    Opracowała: Anna Czyżkowska

    © 2018 Przedszkole 12. All Rights Reserved.

    Please publish modules in offcanvas position.