Pastereczka

    Patrzcie! Jestem pastereczką!
    Patrzcie! Bawię się owieczką!
    Na wstążeczce tę owieczkę
    biorę z sobą na wycieczkę.
    O! Dzwoneczek złoty mam,
    Zaraz go owieczce dam.
    I gdy zacznie biec owieczka,
    będzie słychać dżwięk dzwoneczka!

    Już biegniemy! Ja z owieczką!
    W nosy świeci nam słoneczko,
    brylantowa błyszczy rzeczka...
    W rzeczce druga jest owieczka!
    Dzwoni dzwonkiem, okiem mruga...
    To ta sama! A nie druga!
    W wodzie widać jak w lusterku
    złoty dzwonek i futerko.

    Znów biegniemy! Ja i ona!
    Trawa strasznie jest zielona.
    Usiądziemy więc w tej trawie,
    ja z motylem na rękawie,
    a owieczka c czym? Z kwiatami!
    Patrzcie ma je za uszami!
    Teraz jemy. Ja z owieczką.
    Ona trawę, ja ciasteczko.

    Żuk mi usiadł na kolanie,
    myśli, że też coś dostanie.
    Oj! Zachodzi już słoneczko!
    Więc wracamy! Ja z owieczką!
    - Do widzenia! - rzeczka szepcze,
    zając nam po piętach drepcze
    i pogania nas! I gada:
    - Szybciej! bo już zmrok zapada!

    Nagle... ucichł dźwięk dzwoneczka!
    Gdzie jest zając? Gdzie owieczka?
    To nie łąka! To łóżeczko!
    Już nie jestem pastereczką...

    © 2018 Przedszkole 12. All Rights Reserved.

    Please publish modules in offcanvas position.